Contractonderhandelingen telers en retail zijn scherper
Contractonderhandelingen verlopen complexer door hogere kosten, tenderdruk en nieuwe duurzaamheidseisen. Telers moeten goed voorbereid zijn.

Contractonderhandelingen tussen telers en supermarkten zijn dit jaar complexer dan ooit. Dat komt door kostenstijgingen, tenderdruk, strengere duurzaamheidseisen en onzekerheid over middelen. Telers moeten hun strategie aanscherpen en zich goed voorbereiden op stevige discussies.
Wat is de temperatuur van de lopende contractonderhandelingen tussen supermarkten en AGF-leveranciers? De signalen lijken te duiden op een lastige ronde. Maar er zijn twee manieren om hiernaar te kijken. Je kan zeggen business as usual: Er zijn altijd schermutselingen over prijs.
Een aantal productgroepen heeft goede jaren gehad en die prijzen lijken nu naar beneden te gaan. Het past in een cyclus die al jaren aan de gang is. En als partijen er belang bij hebben, wakkeren ze de discussie aan. LTO deed dat door twee inkooporganisaties openlijk te betichten van misbruik van marktmacht. Ze zouden te hard inkopen door leveranciers tegen elkaar uit te spelen met tenders in vooral paddenstoelen. Ook bij AGF speelt deze inkoopwijze soms.
Meerkostenvergoeding
Er is ook een andere manier om naar de actualiteit te kijken. Er zijn buitengewone zaken aan de hand. De discussie over de meerkostenvergoeding van On the Way to PlanetProof loopt dwars door de onderhandelingen. Zo zijn eind december nog de meerkosten berekend voor de nieuwe teelteisen van 2026. Die stijgen voor sommige producten fors. Telers nemen deze berekening mee naar de onderhandelingstafel.
Leveranciers zoeken vastigheid
Een andere buitengewone zaak bij de onderhandelingen dit jaar is de zeer zwakke vrije markt afgelopen jaar bij verschillende producten. Contractprijsverhogingen zijn dan lastig en meer leveranciers zoeken vastigheid. Inkopers zijn dan in het voordeel om partijen uit te spelen.
Ook gewasbeschermingsmiddelen zullen met stip een buitengewoon onderwerp zijn aan de onderhandelingstafel. Komend jaar kan voor teelten een drama worden als er geen noodoplossing komt of als teeltrisico’s niet in de contracten worden opgevangen.
Verder verwacht koepel Centraal Bureau Levensmiddelen (CBL) dat het onderwerp kostenstijgingen nog lang niet weg is. Directeur Marc Jansen: “Veel bedrijven hebben het moeilijk door grote kostenstijgingen. Er lijkt een beetje een einde te komen aan het voor lief nemen van hogere kosten. De druk aan de consumentenkant neemt toe, terwijl de druk aan de aanvoerkant niet afneemt. De politiek doet er ook aan mee, dus de squeeze die je ziet, die zal komende tijd nog toenemen schat ik in.”
Zonder goed verhaal over de toegevoegde waarde, wordt het een harde strijd
Scherp inkopen
Dat zijn dan vertragingseffecten van kostenstijgingen die bij retail gaan komen. Jansen: “Die gaat misschien reorganiseren. Als 80% van je kosten inkoopkosten zijn, is het niet onlogisch om te kijken of je daar rationaliteit in kunt brengen. Als je dan als leverancier niet een goed verhaal hebt om de toegevoegde waarde van je product in beeld te brengen, dan wordt het een harde strijd, vermoedelijk ook voor producten binnen AGF.”
Het ontstaan van inkoopclub Everest Fresh is zo’n voorbeeld. Het bedrijf koopt voor Jumbo en een reeks andere internationale partijen scherp in sinds 2024. LTO vreest dat de focus op Nederlandse inkoop zo verwatert.
Met deze buitengewone ingrediënten lijken de contractonderhandelingen voor dit jaar lastiger dan normaal en zeker niet business as usual.
Kritiek op inkooporganisaties
LTO heeft Everest Fresh en Superunie bekritiseerd op hun inkoopbeleid. Bij inkooporganisatie Superunie mochten we een interview komen doen, maar de organisatie verbood de voorgelegde tekst te publiceren in Groenten & Fruit. Dat lijkt te komen door die LTO-kritiek. Die gaat dus over tenderen bij inkoop, het leveranciers laten inschrijven op orders.
De Duitse supermarktketen Edeka, moeder van Everest Fresh, erkent dat ze voor sommige AGF-producten deze inkoopwijze hanteert, maar voor veel producten ook juist lange termijnrelaties met telers heeft die ze koestert. Dat laatste is ook de reactie van Jumbo. Everest Fresh koopt voor Jumbo in, maar de Nederlandse winkelketen bepaalt bij wie dat gebeurt. De focus op eerlijke contracten met Nederlandse telers blijft, stelt Jumbo.
Lees ook: Edeka en Jumbo begrijpen kritiek op inkoopkantoor Everest Fresh niet
Kostenstijging telers gaat verder
Ondertussen lopen gesprekken voor seizoen 2026. Afzetorganisatie Oxin Growers onderhandelt namens haar telers met de kopers. Oxin Growers wijst erop dat de kostenstijgingen van de telers gewoon doorgaan, zeker voor personeel, waar de minimumloonstijging stevig wordt gevoeld. “Het blijft heel moeilijk om de compensatie daarvoor afgesproken te krijgen”, zegt directielid Ton van Dalen. “Op de markt is er toch weer discussie, wij willen de kostprijsstijging doorvoeren zoals elk jaar. Retail zegt dat de marges bij hun ook niet zo dik zijn. Zij hebben ook kostenstijgingen. Zo ontstaat weer een heel commercieel proces.”
Een aantal producten had een bijzonder zwakke afzet in 2025. Is het voor deze producten met name lastiger prijsstijgingen door te voeren? Van Dalen: “De relatie met de prijsvorming afgelopen seizoen is er wel degelijk. Het is toch lastiger om bijvoorbeeld voor paprika op een hoger prijsniveau te komen dan voor broccoli. Dit jaar was een productiejaar voor groenten en fruit. Dat zag je terug op de dagmarkt. Dat maakt het hele onderhandelingsproces lastiger.”
Zelfde proces, data belangrijker
Het commerciële proces draait erom dat retail het beste product wil voor de laagst mogelijke prijs. Afzetorganisaties hebben tot doel een zo hoog mogelijke prijs voor leden te halen. Dat gaat altijd via contracten met een bepaalde termijn. Daarin is de kostprijs wel belangrijk. Vaak schommelt de prijs dan binnen een venster of bandbreedte. Per product verschillen de contractvormen.
Over het verloop van de contractonderhandelingen doet afzetorganisatie voor glasgroenten Harvest House geen uitspraken. In zijn algemeenheid zegt directeur Jelte van Kammen dat de onderhandelingen al dertig jaar op dezelfde manier gaan. “Je kijkt met je telers naar de kostprijsstijgingen en naar het areaal en gaat dan het gesprek aan voor het nieuwe seizoen. Het grootste deel van de contracten is op basis van week- of dagprijzen. Ik schat dat 10% maar gaat om jaarprijzen. Er worden wel jaarvolumes afgesproken.”
Hoe wordt de weekprijs vastgesteld? Het is een systeem met verschillende criteria en noteringen. Dat is te concurrerend om verder over te praten met media, stelt hij. Later voegt hij daaraan toe dat er in die dertig jaar natuurlijk wel veranderingen zijn. “Voor het maken van afspraken met afnemers werken we steeds meer met data en AI om onze prognoses te optimaliseren en beter af te stemmen op de marktvraag.”
Tendens naar langere afspraken
Coert Bregman en Gerben Jukema zijn onderzoekers bij Wageningen Social & Economic Research (WSER). Deze organisatie rekent aan de inkomensramingen voor diverse bedrijfstypen. Daarin komt de afzetvorm enigszins terug. Zo schrijft WSER dat de prijsafspraken in 2025 over de volumes die geoogst zijn (boven de gecontracteerde volumes) belangrijk zijn geweest voor het rendement in de vollegrond.
Beide hebben geregeld contact met bedrijven die vertellen over hun contractvorm. Ze horen dat contractgesprekken lastiger zijn dit jaar. Het is lastig om de vollegrondsteelt en kassenteelt te vergelijken. Bij vollegrond gaat vrijwel het hele volume naar binnenlandse partijen. Glasgroenten gaan naar verschillende landen en afnemers. Contracttermijnen voor vollegrondsgroenten vallen dan vaker samen met oogsttermijnen. Contractprijzen voor glasgroenten zijn in Duitsland vaak op weekbasis, maar Jukema ziet ook een tendens naar prijzen voor langere perioden, maar dit hangt af van afzetland en afnemer.
Voor de exportmarkten is Duitsland natuurlijk de grootste. Hier is de weektermijn dominant en wordt er getenderd. Vaak is het een mengvorm. “In de winter kan het ook wel een langdurigere afspraak worden. Het is ook wel een mix. De ene partij houdt van vastigheid en de andere speelt in op de open markt.”
Meer afzetpartijen vollegrondsgroenten
Bij vollegrond zijn er meer afzetpartijen, weet Coert Bregman. Hij verwacht dan ook meer verschillen tussen contracten. Bij bijvoorbeeld sluitkool is de afzet vooral op contract met een beperkt deel vrije markt. Hij schat dat voor deze producten 50 tot 70% in contract is vastgelegd. Daarvan schommelt de prijs de kostprijs. Gaat die omhoog?
Bregman: “Ik ben benieuwd wat het gaat worden. We zitten nu in de periode van die contractbesprekingen. Komt er nog toevallig een ontheffing voor een gewasbeschermingsmiddel als het onmisbaar is? Dat zou de leveringszekerheid verbeteren. Er is ook een kans dat de kwaliteit beter gaat worden betaald. Dus het kan alle kanten op, zoals het verruimen van de specificaties door supermarktketens.”
Mestafzet van veebedrijven zal in die gesprekken geen rol spelen, maar kan een grotere inkomstenbron worden komende jaren, denkt WSER.
Afspraken met supermarkten
Nog geen drie jaar geleden waren supermarkten en teelt dicht bij een landbouwakkoord om samen de duurzaamheidstransitie door te maken. Het klappen van dat akkoord heeft niet veel veranderd, denk Jansen (CBL). Supermarkten willen die langjarige samenwerking en er ook voor betalen. “Het landbouwakkoord is niet geklapt op markt en keten. Hoofdstuk 3 staat nog steeds voor ons als uitgangspunt: dat we samen de transitie doormaken, dat we ketens sterk maken. De telers die voor specifieke ketens of formules produceren moet je dan kennen en er langetermijnafspraken mee maken. Dat zie ik in PlanetProof en Beter voor Natuur en Boer wel doorgezet.”
Supermarkten willen meerkosten wel betalen, zegt Jansen. Er is wel een ‘maar’. “Het moet goed worden berekend. Dan wil je zeker weten dat de vergoeding van de kosten terechtkomt bij ondernemers die de kosten maken. Als te weinig partijen in de export bereid zijn om dat op te hoesten, dan verwatert die meerprijs in het productievolume van een teler als die ook exporteert (waar geen meerkosten worden betaald, red.). Dan krijg je van twee kanten frustratie.”
Bron: Gfactueel
#Contractonderhandelingen #AgriFood
#Duurzaamheid #Ketensamenwerking # Voedselketen

Glastuinbouw Nederland reageert op een persbericht waarin Natuur & Milieu (N&M) stelt dat nog steeds te veel bestrijdingsmiddelen in water terechtkomen. De aanleiding is het rapport ‘Chemievrije teelt als antwoord op te veel bestrijdingsmiddelen in het water rondom kassen’ dat de natuurorganisatie deze week publiceerde (onderaan dit artikel te downloaden). N&M stelt dat extra stappen nodig zijn om de waterkwaliteit rond kassen te verbeteren. Volgens voorzitter Adri Bom-Lemstra van Glastuinbouw Nederland heeft de glastuinbouwsector diezelfde conclusie eerder al getrokken. Dat resulteerde in een actieplan met diverse extra maatregelen. ‘Het rapport van N&M beschouwen we dan ook als een bevestiging dat we op de goede weg zijn.’ Normoverschrijdingen nemen af Uit onderzoek van N&M blijkt dat de normoverschrijdingen afnemen. Een trend die Glastuinbouw Nederland herkent en die overeenkomt met de landelijke meetnetgegevens. ‘Waar het om de ecologische staat van het oppervlaktewater gaat, maken we wel de kanttekening dat er meer factoren zijn die deze beïnvloeden dan alleen gewasbeschermingsmiddelen’, aldus Bom-Lemstra. ‘Uit onze praktijkervaring weten we dat de duiding van aangetroffen stoffen erg lastig is’, vervolgt de Glastuinbouw Nederland-voorzitter. ‘We zien steeds meer stoffen waarvan het gebruik door de glastuinbouw onwaarschijnlijk is. Daarover zouden we graag over in gesprek gaan met N&M.’ Bedrijven certificeren Als voorbeelden van maatregelen die de glastuinbouw neemt, noemt Bom-Lemstra het actieplan ‘Waterkwaliteit in glastuinbouwgebieden’ en de projecten Watercoach, Transparante Tuinders en Waterkracht. Deze projecten vinden ook plaats in glastuinbouwgebieden waarin geen meetpunt van het landelijk meetnet is. Daarnaast onderzoekt de sector of het mogelijk is om glastuinbouwbedrijven die volledig lekdicht zijn en geen emissies naar het milieu hebben, te certificeren. Bij de uitvoering van de extra maatregelen werkt de sector nauw samen met het Platform Duurzame Glastuinbouw (PDG). Dit is een samenwerkingsverband tussen het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, de Unie van Waterschappen, provincies, gemeenten en Glastuinbouw Nederland. Het PDG wil onder andere meer inzet op risicogestuurd toezicht en handhaving, om telers te prikkelen tot verbeteringen. Ook dat is volgens Bom-Lemstra in lijn met de aanbevelingen in het rapport van N&M. Terugdringen chemiegebruik Om lekkages van gewasbeschermingsmiddelen uit kassen aan te pakken, adviseert N&M de bron van die emissies aan te pakken en het gebruik van chemische gewasbeschermingsmiddelen af te bouwen. In haar reactie wijst Bom-Lemstra erop dat de sector fors inzet op het terugdringen van het chemiegebruik. ‘Het project 100% Groen Geteeld is daarvan een voorbeeld.’ Wel voegt de voorzitter van Glastuinbouw Nederland eraan toe dat haar organisatie genuanceerd kijkt naar het gebruik van chemie. ‘Een beperkte inzet kan een groot verlies van opbrengst voorkomen. Wel moeten we ervoor zorgen dat die middelen niet in het milieu terechtkomen.’ Voor een aantal ziekten en plagen is volgens Bom-Lemstra nog geen groene oplossing beschikbaar. ‘We roepen N&M daarom op om samen met ons te werken aan het sneller beschikbaar krijgen van groene middelen.’ Glastuinbouw Nederland reageert op een persbericht waarin Natuur & Milieu (N&M) stelt dat nog steeds te veel bestrijdingsmiddelen in water terechtkomen. De aanleiding is het rapport ‘Chemievrije teelt als antwoord op te veel bestrijdingsmiddelen in het water rondom kassen’ dat de natuurorganisatie deze week publiceerde (onderaan dit artikel te downloaden). N&M stelt dat extra stappen nodig zijn om de waterkwaliteit rond kassen te verbeteren. Volgens voorzitter Adri Bom-Lemstra van Glastuinbouw Nederland heeft de glastuinbouwsector diezelfde conclusie eerder al getrokken. Dat resulteerde in een actieplan met diverse extra maatregelen. ‘Het rapport van N&M beschouwen we dan ook als een bevestiging dat we op de goede weg zijn.’ Normoverschrijdingen nemen af Uit onderzoek van N&M blijkt dat de normoverschrijdingen afnemen. Een trend die Glastuinbouw Nederland herkent en die overeenkomt met de landelijke meetnetgegevens. ‘Waar het om de ecologische staat van het oppervlaktewater gaat, maken we wel de kanttekening dat er meer factoren zijn die deze beïnvloeden dan alleen gewasbeschermingsmiddelen’, aldus Bom-Lemstra. ‘Uit onze praktijkervaring weten we dat de duiding van aangetroffen stoffen erg lastig is’, vervolgt de Glastuinbouw Nederland-voorzitter. ‘We zien steeds meer stoffen waarvan het gebruik door de glastuinbouw onwaarschijnlijk is. Daarover zouden we graag over in gesprek gaan met N&M.’ Bedrijven certificeren Als voorbeelden van maatregelen die de glastuinbouw neemt, noemt Bom-Lemstra het actieplan ‘Waterkwaliteit in glastuinbouwgebieden’ en de projecten Watercoach, Transparante Tuinders en Waterkracht. Deze projecten vinden ook plaats in glastuinbouwgebieden waarin geen meetpunt van het landelijk meetnet is. Daarnaast onderzoekt de sector of het mogelijk is om glastuinbouwbedrijven die volledig lekdicht zijn en geen emissies naar het milieu hebben, te certificeren. Bij de uitvoering van de extra maatregelen werkt de sector nauw samen met het Platform Duurzame Glastuinbouw (PDG). Dit is een samenwerkingsverband tussen het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, de Unie van Waterschappen, provincies, gemeenten en Glastuinbouw Nederland. Het PDG wil onder andere meer inzet op risicogestuurd toezicht en handhaving, om telers te prikkelen tot verbeteringen. Ook dat is volgens Bom-Lemstra in lijn met de aanbevelingen in het rapport van N&M. Terugdringen chemiegebruik Om lekkages van gewasbeschermingsmiddelen uit kassen aan te pakken, adviseert N&M de bron van die emissies aan te pakken en het gebruik van chemische gewasbeschermingsmiddelen af te bouwen. In haar reactie wijst Bom-Lemstra erop dat de sector fors inzet op het terugdringen van het chemiegebruik. ‘Het project Wel voegt de voorzitter van Glastuinbouw Nederland eraan toe dat haar organisatie genuanceerd kijkt naar het gebruik van chemie. ‘Een beperkte inzet kan een groot verlies van opbrengst voorkomen. Wel moeten we ervoor zorgen dat die middelen niet in het milieu terechtkomen.’ Voor een aantal ziekten en plagen is volgens Bom-Lemstra nog geen groene oplossing beschikbaar. ‘We roepen N&M daarom op om samen met ons te werken aan het sneller beschikbaar krijgen van groene middelen.’ Bron: Nieuwe Oogst #Glastuinbouw #Waterkwaliteit #Gewasbescherming #DuurzameTeelt #GroeneMiddelen #Elsman

Grotere bedrijven handelen al jaren op de stroommarkt. Het einde van de salderingsregeling dwingt nu ook boeren en tuinders zich op die markt te oriënteren. Door de oorlog in Iran staat de energietransitie weer volop in de aandacht. Rondom de gemeenteraadsverkiezingen is daardoor ook de kwestie van windmolens op land weer afgestoft. Hét beeld daarbij zijn de torenhoge witte reuzen van 100 of zelfs 200 meter hoog. Die kunnen op voorhand al rekenen op verzet, omdat ze horizonvervuiling, slagschaduwen en lawaai veroorzaken. De veel kleinere windmolens op de erven van boeren en tuinders hebben ook last van dat ongunstige imago. Maar als gemeenten en provincies de juiste informatie hebben, kunnen ze er bijna niet tegen zijn, stelt Alexander Mascini van Ecoways. Dit bedrijf zet zogeheten erfmolens met een ashoogte van 15 meter neer bij vooral agrarisch ondernemers met een middelgrote energievraag. “We hebben nu zo’n 1.000 klanten, waarvan bijna 90% in Nederland. De afgelopen jaren hebben we ook heel veel zonnepanelen geïnstalleerd. En de laatste tijd is er ook veel vraag naar batterijen. Het bijzondere aan de erfmolens is dat we die helemaal zelf in Nederland produceren.” Kleinverbruikersaansluiting De combinatie van zonnepanelen, een kleine erfmolen en eventueel een batterij is vooral interessant voor boeren en tuinders met een verbruik rond 50.000 kWh per jaar. Ondernemers die met een kleinverbruikersaansluiting onder de 3×80 ampère zaten, vielen onder de salderingsregeling. Met het verdwijnen daarvan wordt het ook voor deze groep – naar schatting zo’n driekwart van alle agrarisch ondernemers in Nederland – zaak om de eigen stroomvraag en het eigen stroomaanbod zoveel mogelijk gelijk op te laten lopen. Met alleen zonne-energie heb je vaak te veel stroom en nog vaker helemaal géén stroom. Maar waaien doet het ook als de zon onder is of niet schijnt. En met een batterij erbij kun je ook zonder zon én zonder wind op eigen energie doordraaien, waardoor je minder snel dure netstroom hoeft af te nemen. Zelf kunnen sturen achter de meter is nu de grootste drijfveer bij klanten en potentiële klanten, stelt Mascini. “Als straks niemand meer kan salderen, is echt voor iedereen het gebruiken van eigen stroom het voordeligst. Ook voordeliger dan met je opgewekte stroom gaan handelen.” Onbalansmarkt zakt in Energietransitie-expert Sanne de Boer van RaboResearch valt Mascini daarin bij. Batterijen halen het zekerste rendement als je er je eigen gebruik mee kunt optimaliseren. Er winst mee kunnen maken op de onbalansmarkt, calculeerden velen bij de aanschaf van een batterij wel in. “Maar die markt is al aan het inzakken. Het is een relatief kleine markt en als steeds meer partijen er op actief worden, daalt het verdienpotentieel.” De terugverdientijd in de verkoopplaatjes van de almaar talrijker wordende batterijproducenten en -handelaren is deels gebaseerd op de jaren 2022 en 2023. Tijdens de energiecrisis aan het begin van de Oekraïne-oorlog konden hoge rendementen worden behaald met flexibel invoeden of afnemen van stroom. Maar die bieden geen garantie voor de toekomst. Dat we nu wéér met een oorlog te maken hebben die de energiemarkten op hol doet slaan, doet daar niks aan af. Subsidiemogelijkheden “Het is heel moeilijk om op voorhand een berekening los te laten op de businesscase voor een energie-installatie die 15 jaar mee moet gaan”, stelt De Boer. “Het is dus best lastig om een dergelijke installatie als los project te financieren”. Wat de terugverdientijd van bijvoorbeeld een erfmolen in elk geval bekort, is de subsidie die je erop kan krijgen. Landelijk is er de Energie-investeringsaftrek EIA en er zijn provinciale subsidies. En onder voorwaarden betaalt ook het duurzaamheidsfonds van Rabobank tot €10.000 mee op de €100.000 die zo’n windmolen inclusief vergunningsaanvraag en installatie kost. Eigen energiedata eerst Voor ondernemers die voor zichzelf hun opties op een rijtje willen zetten, is de eerste stap de eigen energiedata zo gedetailleerd mogelijk op een rijtje te zetten, stelt Jinny Soe Moe Let van Netbeheer Nederland. “Begrijp hoe je energiefacturen eruitzien.” De basis is daarbij uiteraard de energiebehoefte van het bedrijf. Hoe veel stroom is er nodig en wanneer per dag, week of maand – is er meer of minder nodig? Hoe groot is de piek aan elektriciteitsvolume die door je netaansluiting moet kunnen? En hoe vaak benaderde de afgelopen jaren jouw verbruik daadwerkelijk dat piekvolume? Slim sturen achter je meter is volgens Soe Moe Let voor zowel ondernemers als voor particulieren de eerste prioriteit. Dat verlaagt de pieken van te veel stroom tegelijk moeten invoeden naar het net én de pieken van te veel tegelijk moeten afnemen van het net. De eerste en eenvoudigste besparing kan dan al zijn dat je je aansluiting prima blijkt te kunnen verkleinen. En als je een dynamisch energiecontract hebt, kun je ook al meteen geld verdienen door te voorkomen dat je stroom moet afnemen tijdens dure uren, of stroom moet leveren tegen lage of zelfs negatieve prijzen. Een andere manier van winst pakken is dat je je ongebruikte piekvolume tegen een vergoeding beschikbaar stelt aan een buurman. Netcongestie voor zijn Dat laatste is van groot belang met het oog op de problemen die we in Nederland hebben met netcongestie. Dat is in de eerste plaats een theoretisch probleem: nieuwe bedrijven aansluiten op het net, vergroot het risico dat alle bedrijven en huishoudens bij elkaar opgeteld op één moment allemaal tegelijk hun maximale volume willen en zullen afnemen en de boel klapt. Die klap kunnen we niet alleen voorkomen door volle bak het net te verzwaren. Dat kost vele miljarden euro’s én vele jaren. Maar eerder en sneller al kunnen we het opgeteld volume van de aansluitingen beter verdelen. In de Energiewet, die sinds 1 januari de oude Gaswet en Elektriciteitswet vervangt, staat in het overzicht van alle verschillende partijen met hun verschillende rollen ook de Congestion Service Provider genoemd. Dat zijn door de overheid gecertificeerde bedrijven die flexdiensten faciliteren, naar de netbeheerder, naar de groothandelsmarkten of naar de andere leden van een groep gebruikers die besluiten achter één meter te gaan zitten. Zo’n groepscontract is al langer mogelijk, maar is best ingewikkeld. Alle leden van de groep moesten allemaal bij dezelfde energieleverancier zijn aangesloten. En in zo’n contract moet van alles vooraf waterdicht worden geregeld: kosten, baten, garanties over wie wanneer waarop recht heeft, en wie er voorrang krijgt bij een tekort aan piekcapaciteit. Van vaste contracten naar vrije keuze De mogelijkheden om onderling contractcapaciteit te delen, maar ook achter die gezamenlijke meter vraag en aanbod van stroom eerst onderling uit te wisselen en te ‘salderen’, en nog veel meer, zijn in hoofdstukken 1 en 2 van de nieuwe Energiewet al aardig op een rijtje gezet. Interessant leesvoer, waar het hoofd van de nu met vaste contracten werkende boer of tuinder wel van kan gaan duizelen. En de mogelijkheden om eigen vraag en aanbod van energie te managen worden in 2027 alleen nog maar groter. Vanwege EU-regels zitten klanten dan niet meer voor al hun diensten aan één energieleverancier vast. Energielevering als dienst wordt dan ‘ontbundeld’ met al die andere mogelijke diensten, die dan vrijelijk bij andere partijen afgenomen kunnen worden. De boer en de tuinder, maar ook de bakker en de loodgieter: elke ondernemer wordt dan óók energieondernemer. Of hij bepaalt in ieder geval samen met zijn leveranciers van energiediensten hoe het bedrijf energetisch als een zonnetje blijft draaien. En hoe de energiestromen technisch en financieel zo gunstig mogelijk door de kabels stromen. Bron: Gactueel #salderingsmaatregel #subsidie #Elsman #stroommarkt #energie #netcongestie

